لاک ناخن
لاک ناخن نوعی ماده شیمیایی است که برای زیبایی به ناخنهای دست یا ناخنهای پا زده میشود. البته گاهی از لاک برای محافظت از ناخنها استفاده میشود. به دلیل ایجاد شائبه نقص هنجارهای سنتی جنسیتی، استفاده از لاک ناخن برای مردان کمتر معمول است. بیشترین موارد استفاده نیز شامل لاکهای شفاف برای محافظت از ناخنها در برابر شکستگی یا انتقال یک رنگ براق و آراسته از طریق انگشتان بودهاست. به ترکیبات لاک ناخن ماده غلظتدهنده مثل استیرالکونیوم هکتورایت اضافه میکنند تا با تکان دادن بطری لاک، از حالت سکون روانوردی به واسطه عدم حرکت، به گرانروی مناسب برسد.
انسان از سه هزار سال پیش از میلاد در جاهایی مانند مصر، و چین ناخنهای خود را رنگ میکرد و برای این کار از مواد طبیعی مانند گیاه حنا، ترکیب صمغ عربی، سفیده تخممرغ، ژلاتین و موم زنبورعسل استفاده میکرد.
تاریخچه لاک ناخن در کشورهای مختلف
هندوستان ۵ هزارسال قبل از میلاد مسیح
مردمان هند، یکی از مروجان اصلی تزیین ناخنها بودند و شیوههای جدیدی برای این کار ابداع کردند. حنا گذاشتن روی ناخن ها و انگشتها برای نخستین بار در هندوستان مرسوم شد و بعد به سایر قومیتها راه یافت. زنان هندی در آیینهای مذهبی خود، انگشتان و ناخن های دست و پای خود را حنا میگذاشتند و با آن طراحیهای مختلفی انجام می دادند، کاری که امروز هم با عنوان نقش حنا شناخته میشود و پرطرفدار است.
بابل ۳ هزارسال پیش از میلاد مسیح
در بابل و میان رودان، رنگ کردن ناخن ها هم در میان طبقه اشراف و هم در بین مردم عادی جامعه رواج داشت، مردم این ناحیه بیشتر از سرمه و طلای مایع برای رنگ کردن ناخن هایشان استفاده میکردند.
مصر ۱۳۰۰ سال پیش از میلاد مسیح
در کشور مصر باستان، تزیین ناخن ها و رنگآمیزی آنها، اوایل فقط در خاندان سلطنتی مرسوم بود و بعد کم کم بین عموم مردم، فراگیر شد. البته رنگهایی مثل قرمز و حنایی مخصوص خاندان سلطنتی بود و نفرتی تی و کلئوپاترا از این رنگ برای زیبا کردن دست هایشان استفاده میکردند، آثار این رنگها در اجساد مومیایی شده نیز به چشم میخورد، هرچه از اعتبار و طبقه اجتماعی افراد کم میشد از رنگهای روشنتر و خنثیتر برای ناخن هایشان، استفاده میکردند.
چین ۶۰۰ سال پیش از میلاد مسیح
در کشور چین، خاندان سلطنتی ژو، در حدود ۶۰۰ سال پیش از میلاد مسیح با استفاده از طلا و نقره آرایش ناخن ها را رواج دادند، در میان مردم عادی نیز، استفاده از موم، ژلاتین و رنگهای گیاهی برای رنگ دادن به ناخن ها مرسوم بود.
روم باستان
رومیان باستان، از چربی گوسفند و خون گاو نر، ترکیبی برای لاک ناخن میساختند. در این منطقه هم رنگ قرمز طرفداران بیشتری داشت.
ایران
در ایران باستان، زنان اهمیت زیادی به زیبایی و خوشبو کردن دستهایشان میدانند. و برای همین از صمغ و سفیده تخم مرغ محلولی درست میکردند تا برگ گل سرخ را روی ناخن هایشان بچسبانند. این کار علاوه بر جلوه زیبایی که به دست ها میداد، عطر خوشی هم داشت. علاوه بر این استفاده از حنا و کشیدن نقش حنا روی دستها هنری بود که از هندوستان به ایران رسیده بود و رواج پیدا کرده بود.
اروپا
مردمان اروپا بعد از دوره رنسانس به فکر زیبایی ناخن هایشان افتادند و به جای استفاده از رنگهای گیاهی، از چرم و روغن بز کوهی برای شکل دادن به ناخن ها استفاده میکردند. اما با این حال خاستگاه اصلی لاک، همان اروپا است.
لاک به معنای امروزی، در سال ۱۹۱۶ توسط آرایشگری فرانسوی با استفاده از رنگ خودرو که به نسبت رنگهای گیاهی تنوع و دوام بالایی داشت، رواج پیدا کرد. در سال ۱۹۳۰ شرکت Revlon در اروپا لاک مدرن را به بازار عرضه کرد که به سرعت در سراسر دنیا با استقبال فراوان خانمها مواجه شد و امروزه خانمی نیست که با لاک ناخن آشنا نباشد و آن را امتحان نکرده باشد. لاک های ژل، ترک، اکلیلی و… انواع جدیدی از لاک های موجود در بازار هستند.
نکته جالبی که سیر تحول لاک در طول قرن ها داشته نشان میدهد که استفاده از لاک در روزگار ما دیگر نشانه طبقه اجتماعی و وضع مالی مصرف کننده آن نیست و به یکی از پرکاربردترین لوازم آرایشی تبدیل شده که در هر گروه سنی و هر موقعیت اجتماعی طرفداران خاصی دارد؛ اما به طور کلی رنگی کردن ناخن ها، کاری بوده که از ابتدا مورد علاقه و ویژه خانم ها بوده است.
مانیکور مردانه
امروزه استفاده از لاک توسط یک مرد برای بسیاری از مردم یک شوک فرهنگی می باشد، چراکه نقاشی ناخن در آغاز قرن بیستم به یک امر منحصراً زنانه تبدیل شد! اما باید بدانیم مانیکور مردانه تاریخچه طولانی تری دارد و خوشبختانه امروزه بسیاری از هنرمندان برجسته تلاش می کنند تا این کلیشه را بشکنند و مردان بیشتری شروع به رنگ کردن ناخن های خود می کنند.
تاریخچه مانیکور مردانه
حتی در دنیای باستان، مردان ناخن های خود را رنگ می کردند. در یونان، چین و مصر، ناخن های رنگ شده نماد موقعیت یک فرد در جامعه بود، چراکه فقرا فرصت بهره مندی از مزایای خدمات زیبایی را نداشتند! اما در آغاز قرن بیستم، شرکت ها اقدام به تولید لاک ناخن فقط برای زنان کردند و با کمال تعجب، این کلیشه که فقط زنان می توانند لاک بزنند، به سرعت در جامعه ریشه دوانید و مانیکور مردانه تبدیل به یک تابو شد. این اتفاق تا دهه 1970 ادامه یافت تا زمانی که نوازندگان راک شروع به استفاده از مانیکور و لاک به عنوان نمایش بخشی از تصویر خود کردند. ده ها مثال در اینجا وجود دارد، از Sex Pistols گرفته تا David Bowie که به لطف آنها، مانیکور مردانه دوباره محبوبیت پیدا کرد.
مانیکور امروزه مردان
در قرن بیست و یکم، موسیقی راک جای خود را به پاپ و رپ داد و نمایندگان این ژانر نیز مخالف مانیکور نبودند! A$AP Rocky، Bad Bunny، Jaden Smith که بسیار در بین مردم محبوبیت دارند، اغلب با ناخن های رنگ شده در انظار عمومی ظاهر می شوند.
هنرمند ناخن بریتنی توکیو که با افراد مشهور زیادی کار می کند، چنین می گوید: «اولین مشتری مرد من رپر Playboi Carti بود. من تصویری از مانیکور او را در یک میکروبلاگ منتشر کردم و سپس افراد دیگر شروع به درخواست طراحی ناخن از من کردند.»
اگر طراحان مد نباشند چه کسی باید جلوتر از همه روندهای مد باشد؟ شاید سرسخت ترین حامی مانیکور مردانه در دنیای مد لباس، مارک جیکوبز باشد. او مرتباً لاک ناخن میزند و از ترویج این روند در دنیای مد خود خوشحال است.
اکثر مردم عادی در مورد این روند بسیار بدبین هستند. صاحبان سالن های ناخن می گویند که در بین مشتریان آنها تنها 10 تا 15 درصد مرد هستند و در بیشتر موارد، آنها تقویت ناخن یا لاک های بی رنگ را ترجیح می دهند.
مانیکور مردانه یک روند مدرن است که رو به افزایش بوده و همانطور که می دانید نقاشی ناخن تاریخچه بسیار طولانی ای دارد؛ و اما خوشبختانه، در سال های اخیر، کلیشه های جنسیتی بیشتر و بیشتر به چالش کشیده شده است.
